زیگبی (Zigbee) – بخش اول

زيگبی يک استاندارد ارتباط بی‌سيم است که با هزينه‌ی کم و توان پايين پياده‌سازی می‌شود و در ارتباطات ماشين به ماشين (M2M) و شبکه‌های اينترنت اشياء (IoT) کاربرد دارد.

زيگبی استانداردی باز و قابل توسعه است که با نرخ بيت‌های پايين کار می‌کند. به اين ترتيب، از لحاظ نظری، شرکت‌های توليدکننده‌ی مختلف می‌توانند از اين استاندارد برای طراحی و توسعه‌ی محصولات‌شان بهره ببرند، اما اين امر سبب می‌شود تا احتمال بروز مشکل و ناسازگاری در تعامل محصولات مبتنی بر زيگبی که توسط شرکت‌های مختلف توليد شده‌اند، وجود داشته باشد.

خلاف‌آمد وای‌فای (WiFI) که برای ايجاد ارتباط ميان ادوات کاربری متکی به نقطه‌ی دست‌رسی مرکزی و شبکه‌های سريع است، زيگبی با استفاده از شکل شبکه‌يی توری بدون نياز به جعبه تقسيم مرکزی و با نرخ انتقال داده‌ی اندک کار می‌کند.

استانداردسازی زیگبی

طبق استاندارد IEEE 802.15.4 که مخصوص شبکه‌های بی‌سيم WPAN است، فرکانس کار شبکه‌های زيگبی می‌تواند روی مقادير ۲.۴ گيگاهزتز، ۹۰۰ و ۸۶۸ مگاهرتز تنظيم شود.

با توجه به باز بودن استاندارد زيگبی، اين امکان وجود دارد تا شرکت‌های توليدکننده می‌توانند محصولات و برنامه‌هايشان را به طور اختصاصی طراحی کنند و توسعه بخشند، به شرطی که نيازی نباشد با ساير محصولات و برنامه‌هايی که ديگر شرکت‌ها ساخته‌اند در تعامل باشند.

لايه‌های شبکه در استاندارد زیگبی و کاربردهای متداول آن

تا کنون به طور گسترده سه روی‌کرد اختصاصی در توسعه‌ی استاندارد زيگبی پس از ثبت فراگير شده است: زيگبی پرو، زيگبی RF4CE و زيگبی آی‌پی. زيگبی پرو از ظرفيت پشتی‌بانی شبکه‌های اينترنت اشياء برخوردار است و از لحاظ مصرف انرژی خوداتکا و بدون نياز به باتری يا منبع تغذيه‌ی متناوب کار می‌کند. زيگبی RF4CE برای کاربرد برنامه‌های کنترلی ساده بدون نياز به تمام قابليت‌های شبکه‌بندی توری طراحی شده است. زيگبی آی‌پی برای بهينه‌سازی استاندارد در تعامل با شبکه‌های توری کاملا بی‌سيم مبتنی بر Ipv6 توسعه يافته است.

ساختار شبکه و گره‌ها

پروتکل زيگبی در شکل توری شبکه سه نوع گره را تعريف می‌کند: گره‌های سازمان‌دهنده، مسيرياب و ابزار. تمام گره‌ها قادر به ارسال و دريافت داده هستند، اما هر کدام نقش متفاوتی بر عهده دارند.

در هر شبکه يک گره سازمان‌دهنده برای ذخيره‌سازی اطلاعات مربوط به شبکه، شامل کليدهای امنيتی، وجود دارد. گره‌های مسيرياب نقش واسطه را بر عهده دارند که داده‌ها را بين ابزارها دست به دست می‌کنند. ابزارهای نهايی با توان اندک کار می‌کنند و می‌توانند با مسيرياب‌ها و سازمان‌دهنده‌ها در ارتباط باشند، اما نمی‌توانند به طور مستقيم با ساير ابزارها داده مبادله کنند.

ادامه دارد …

, , , ,

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

فهرست