پروتکل‌های ارتباطی اتوماسیون خانگی

برای پیاده‌سازی و اجرای سامانه‌های خانه‌ی هوشمند لازم است زیرساخت ارتباطی مناسب فراهم شود. وظيفه‌ی چنین زیرساختی امکان‌پذير کردن ارتباط میان انواع ادواتی‌ست که در سامانه‌ی هوشمند به کار برده می‌شوند. نهادها و شرکت‌های متعددی در اين زمينه با طراحی و استانداردسازی پروتکل‌های ارتباطی به فعالیت پرداخته‌اند.

نخستین پروتکل

با عرضه‌ی X10 که يک پروتکل ارتباطی برای اتوماسيون خانگی بود در سال ۱۹۷۵ خيال خانه‌ی هوشمند که تصورش در مجموعه‌ی انيميشن «خانواده‌ی جتسون» مطرح شده بود، به واقعيت پيوست. X10 می‌توانست از طريق سيم‌کشی برق خانه سيگنال‌های راديويی با فرکانس ۱۲۰ کيلوهرتز که حامل اطلاعات ديجيتالی بودند، به سمت سوئيچ‌ها و تجهيزات قابل برنامه‌ريزی بفرستد. اين سيگنال‌ها حامل فرمان‌هايی برای کنترل عمل‌کرد تجهيزات بودند. مثلا يک فرستنده می‌توانست فرمانی را از طريق سيم‌کشی برق خانه ارسال کند و يک ابزار مشخص را در زمان خاصی روشن يا خاموش کند.

از آن‌جا که سيم‌کشی برق خانه چنان پياده‌سازی نشده که دچار نويز در محدوده‌ی راديويی نباشد، پروتکل X10 چندان قابل اتکا نبود. سيگنال‌ها از دست می‌رفتند و گاهی مدار گيرنده به خاطر تفاوت استانداردهای انتقال نيرو قادر به تشخيص سيگنال‌ها نبود. علاوه بر اين، X10 در بدو عرضه دارای روی‌کرد ارتباطی يک‌طرفه بود. تجهيزاتی که گيرنده‌ی سيگنال راديويی بودند، نمی‌توانستند به سمت واحد فرستنده پاسخی بفرستند. بعدها تکنولوژی X10 توسعه يافت و البته با قيمتی گران‌تر تجهيزات ارتباطی دو طرفه عرضه شدند.

پروتکل‌های مشهور

با آغاز به کار شرکت اتوماسيون اينستئون در سال ۲۰۰۵ تکنولوژی تازه‌يی که به صورت يک‌پارچه سيم‌کشی برق و سيگنال‌های بی‌سيم را به کار می‌گرفت، معرفی شد. پروتکل‌های ديگری، نظير زيگبی (+زِد-وِیو پيش‌نهاد شده‌اند تا از مشکلات X10 گذر شود. با اين‌حال، هم‌چنان X10 هنوز يکی از متداول‌ترين پروتکل‌های ارتباطی در حال استفاده است.

, , , ,

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

فهرست